WORD VANDAAG LID!

Animatie, geen goedkeuring geen geld

juni 1st, 2017 Posted by No Comment yet

May, 30th, 2017

by Roy Nieterau

Onlangs maakte DAMD bekend te constateren dat mensen in de sector in toenemende mate worden betaald per goedgekeurde eenheid. Dit houdt in dat je geen geld ziet voordat je footage (scene of bepaalde tijdseenheid van animatie) is goedgekeurd. Kortom, geen goedkeuring geen geld. Caspar de Kiefte omschreef toen al kort dat dit niet per se een probleem is en gaf daarbij wat toelichting.

Onbetaald (door)produceren

Uit de bijbehorende facebook-poll blijkt tot op heden dat 70% van de sector (ruim 40 personen) aangeeft dit inderdaad te merken en een probleem te vinden. Het merendeel ziet zichzelf dus steeds vaker geldloos bij gebrek aan goedkeuring. Dat het niet bij voorhand een probleem is betekent niet dat het nooit problematisch is, denk bijvoorbeeld aan de ondergang van Rhythm & Hues ten tijde van Life of Pi. Het probleem was daar, zo liet het zich vertellen, dat er een vaste prijs afgesproken was voor de productie maar de film vanuit hogerop vertraagd werd waardoor de productie gewoonweg langer duurde zonder extra inkomen. In de praktijk werkte men dus onbetaald langer door op eigen kosten, dat is bij een studio op deze schaal tussen de 1,2 miljoen dollar en 1,6 miljoen dollar per maand. Helaas een verlies waar zelfs de gewonnen oscars niks voor konden betekenen. Een potentieel gevaar is er dus zeker, want het kan gebeuren dat je onbetaald door blijft werken als de “uren eigenlijk op zijn”.

Wanneer ben je klaar?

Als we iets leren van Clients from hell dan is het wel dat er altijd nog feedback te krijgen is, zelfs als de deadline al vast ligt. Hoe rechtvaardig dit is – in je eigen visie – blijkt met dit betalingsmodel dus behoorlijk irrelevant, maar toch zijn er manieren om daar concrete afspraken over te maken. Bij dit betalingsmodel zullen er afspraken gemaakt moeten worden over wat “af” is binnen de afgesproken prijs, in plaats van puur subjectieve goedkeuring. Een bijkomend voordeel is dat alle partijen beter weten waar ze aan toe zijn. Hierbij een drietal hulpmiddelen die elkaar aanvullen:

1. Benoem bij het offreren welke fases je samen zal doorlopen

Door vast te leggen welke fases er zullen zijn in het proces kan je toelichten welke processen na elkaar verlopen. Dit geeft tijdens het project de mogelijkheid om uit te leggen dat een fase afgerond wordt en hoe dit de basis vormt voor de rest van het project. Dit creëert bijvoorbeeld duidelijkheid over wat er in het storyboard al vastgelegd is dat tijdens het animeren niet meer zal kunnen veranderen. Als dat concreet is dan is duidelijk dat een aanpassing daarvan later niet onder de afspraken valt. Dit geeft je ook de ruimte om, als het dan nodig is, te helpen en uit te leggen wat de opties op dat moment wel nog zijn, zelfs als die meerkosten met zich meebrengen.

2. Leg het aantal revisies vast

Waarschijnlijk is dit wel de meest gehoorde tip bij dit onderwerp, een bekendheid dus. Het vastleggen van hoeveel “aanpassingen” binnen het budget vallen is het startpunt maar vormt met alleen die term een redelijk abstract begrip waar je weinig aan hebt. Wanneer is iets een revisie? Tot wanneer zijn die revisies mogelijk? Wat is er mogelijk als revisie? Bij het goed vastleggen van revisies hoort ook een verwachtingspatroon voor alle partijen. Benoem bij het aantal dan ook wanneer de feedback momenten zijn én waar die over gaan. Een revisie van animatie voor een shot kan bijvoorbeeld verdeeld worden onder feedback op de blocking, daarna op de splining en de laatste revisie bij het polishen. Als de fases (van punt 1) goed uitgelegd zijn is ook altijd duidelijk wat er bij de verschillende revisies kan veranderen. In de praktijk hoor ik vaak dat partijen zo een 1 a 2 revisies hanteren, echter verschilt het sterk op welke verschillende momenten van het project dit gebeurd. Het is dus ook van belang waar het revisie-aantal bij hoort en er zal vooraf duidelijk gemaakt moeten worden hoe dit zich in de praktijk vertaalt in de samenwerking.

3. Sluit duidelijk af wat later niet aangepast kan worden

Zodra je weet dat een aanpassing lastig wordt, geef dit dan aan bij de revisieronde. Dit helpt een beeld te geven van waar op dit moment de nadruk op ligt om te beoordelen. Hiermee benadruk je wat nu van belang is om vast te leggen en bevestig je in je communicatie dat de keuzes er nu zijn en gemaakt worden. Zodra de feedback beperkt blijft heb je dan toch nog duidelijk wat er wél vastligt. Zo kan je later nog uitleggen dat toentertijd samen is besloten het op die manier vast te leggen, toen al met hun goedkeuring.

Op naar de goedkeuring

De sector springt uiteen in een divers spectrum van soorten producties met andere vormen en hoeveelheden van goedkeuring. Een eenduidige richting en oplossing zal er dus niet zijn. Zelfs met concrete afspraken kan goedkeuring nog steeds afwezig zijn en is het toch aan jezelf om sterk in de schoenen te staan en aan te geven dat door werken vanaf dat punt buiten de afspraken valt.

En, ach, anders gaan we terug naar het aantal uren rekenen dat eraan gewerkt zal worden. Een afspraak waarbij je ook zelf zal moeten aangeven wanneer de gevraagde aanpassingen buiten de afgesproken uren vallen. Was het probleem er dus niet eigenlijk al? Of waar ligt voor jou het verschil? Meng je in de discussie bij de facebook-poll.

Bewaren

The comments are closed.

Share This